همه جای ایران سرای من است...

آشکاراست که 26 عید ماه تبری یکی از ریشه دار ترین جشن های بومی مردم خطه شمال است.مردم شمال بر این باورند که در 26 عید ماه تبری برابر با 28 تیر ماه شمسی بر پایه اساطیر فریدون دادگر ضحاک ستمگر را کشت. د...

سُواشن (سواشون)این لفظ یادگاری از دوران کهن و قهرمانیهای سیاوش از نوادگان کیانیان بوده است. سیاوش در معنای دارندهی اسب بزرگ سیاه بوده است. سیاوش پسر کیکاووس است از مادر سیاوش در اسطوره چندان خبری نیست ولی در کنار نامادری خویش سودابه بزرگ ميشود و به جهت زیبایی و دلاوری، سودابه به او دل میبندد...

http://www.iranembassyjp.org/persian/News-Events/1392/1383.html...

در فرهنگ جامع شناختی ایران کهن اولین معلم مادر بود که با تمام محبت بچه ها را درسن ۵تا ۷سالگی در خانه دانش درستی و راستگویی بود.لذا اولین مدرسه در ایران کهن خانه بود تا اینکه به مرور زمان با رشد سنی بچه ها از هفت سالگی تا ۱۶ و گاه تا ۲۱سالگی از معلمی دعوت میکردند تا در خانه به بچه ها دانش یاد دهد.لذا مادر،خانه ومعلم سه ضلع تکمیل کننده نظام آموزشی در ایران کهن بود تا اینکه به مرور زمان خانه جای خویش را به معابد و بعدها به مساجد داد ومادر نقش اصلی خویش را به یک معلمی داد که امیخته با باورهای مذهبی بود ودرسهایی که معلم به بچه ها می اموخت بیشتر جنبه دینی ومذه...

انتظار موعو یکی از قدیمی ترین اندیشه ها ی بشری بوده است یافته ها حاکی از آن است که چشم انتظاری از یک منجی از کهنترین دوران بشر در میان آنها بوده است.در یک مجموعه انسانی مردم گاه به قوی و ناتوان و ستم گر و ستم پذیر و ظالم و مظلوم وسخت گیر و سازشکار ... تقسیم می شدندآنکه مظلوم بود همیشه د رانتظار روزی می نشست که قدرتی بدست آورد و انتقام خویش را ا ظالم بگیرد این انتظار نشستن شاید اولین و ابتدایی ترین شکل انتظار یک موعود بود که امروزه دامنه آن بسیاروسیع شده است که تمامی ادیان آسمانی و غیر آسمانی پدیده موعود و یا وجود مهدی را در باور های مردم خویش نهادند و د...

سرنوشت وطن عزیز ایران اسلامی برای همه امری حیاتیست. ...

کتاب در دوفصل و120صفحه در انتشارات مبعث بابل چاپ شده است.این کتاب بررسی نمادها و اساطیر کهن را در فرهنگ بومی در نظر دارد.بسیاری از آداب و رسوم امروزی را از جهت ریشه مورد بررسی قرار می دهد.رسم هایی چون آب ریختن برای مسافر،روشن کردن شمع،دود کردن اسپند،مهریه انداختن،سوگند خوردن،سوواشن،توجه به جغد ،ماه،خورشید،بهشت و نام گذاری ماه های شمسی و تطبیق آن با طبری،جشن هایی چون یلدا و نوروز و مهرگان و،کشتی،رسم هایی چون پرت کردن انار از بالای عروس،عمو نوروز،قربانی کردن،نعل اسب انداختن،توجه به مهره بزرگ آبی و سیخ آهنی برای زائو و غیره... بطور مفصل در این کتاب بح...